مي خواهم از شکوه تو بنويسم
حال که از همه کس و همه جاوامانده ام
و در سياه روشن نيک بختي به دنبال صبح دل انگيز مي گردم
اي کاش بربلنداي قله آرزوهايم همگام با اهورا تا اوج فلک رکاب می زدم
اي کاش مسافر بودم و تو مقصدم بودي
اي کاش ياراي نوشتن ام بوددر برابرتو...
                                                              پروردگارا!
                                            به سخاوت ابر
                               به لطافت صبح گاه
و به تمام قلب هاي شکسته سوگند ياد مي کنم
که بی یاد تو حتي اگر تنها معبودم تو باشي یازغمي به وسعت
تمام ماه هاي کهکهشان بر سرزمين قلبم احاطه دارد
عاجزانه به درگاه تو رو مي اورم...
نقشه ي ارام خوشبختي را پيش رويم قرارده و مرا تواني ده که
در مقابل تمام شکستها کمر راست کنم
مرا بينشي ده که بيش از پيش تو را بستايم
و صبح گاه همراه تارهاي لطيف باران آواز دل شکسته ام را بسوي
پرندگانت روانه سازم